Belastingen voor niet-ingezetenen met een woning op Mallorca

Wie een woning op Mallorca bezit, maar fiscaal niet in Spanje woont, valt in de regel onder de Spaanse inkomstenbelasting voor niet-ingezetenen, de Impuesto sobre la Renta de no Residentes (IRNR). Bepalend is niet of u een NIE heeft of hoe vaak u de woning bezoekt, maar of u volgens de Spaanse regels als ingezetene of niet-ingezetene wordt beschouwd.

Ingezetene of niet-ingezetene: het fiscale verschil

Als fiscaal ingezetene wordt een natuurlijk persoon in Spanje met name beschouwd als hij zich meer dan 183 dagen per kalenderjaar in Spanje ophoudt, als het middelpunt van zijn economische belangen in Spanje ligt of als echtgenoot en minderjarige kinderen gewoonlijk in Spanje wonen. De classificatie geldt in principe voor het hele kalenderjaar.

Ingezetenen betalen in Spanje belasting over hun wereldwijde inkomen via de IRPF. Niet-ingezetenen betalen in Spanje alleen belasting over bepaalde inkomsten uit Spaanse bronnen. Hieronder vallen inkomsten uit een woning op Mallorca: zelfs als de woning alleen privé wordt gebruikt en er geen huurinkomsten worden gegenereerd.

Eigen gebruik: belasting ook zonder verhuur

Bij een zelf gebruikte of leegstaande woning hanteert Spanje een fictief huurrendement. Dit wordt aangegeven via het Modelo 210. De heffingsgrondslag is in principe gebaseerd op de kadastrale waarde (valor catastral), die te vinden is op de IBI-aanslag en in de kadastrale referentie van de woning.

De aanslag bedraagt in de regel 1,1% van de kadastrale waarde, als de kadastrale waarde in de betreffende termijn opnieuw is vastgesteld of herzien; anders 2%. Op het aldus bepaalde bedrag wordt het IRNR-tarief toegepast.

Voor belastingplichtigen met woonplaats in de EU, IJsland, Noorwegen of Liechtenstein bedraagt het algemene tarief 19%. Voor andere niet-ingezetenen bedraagt het in principe 24%. Bij zuiver eigen gebruik zijn geen lopende kosten aftrekbaar.

Verhuur: huurinkomsten apart aangeven

Bij verhuur zijn de werkelijk ontvangen huurinkomsten in Spanje belastingplichtig. Ook hiervoor wordt regelmatig Modelo 210 gebruikt. Belastingplichtigen uit de EU en bepaalde EER-landen kunnen volgens de IRNR-regels in principe direct met de verhuur samenhangende en bewezen kosten aftrekken. Niet-ingezetenen buiten dit EU/EER-kader worden daarentegen in de regel belast over de bruto-inkomsten.

Jaarlijkse aangifte en termijnen

Voor eigen gebruik of leegstand moet de aangifte in principe in het kalenderjaar na het belastingjaar worden ingediend. Huurinkomsten worden in principe per kwartaal aangegeven; afhankelijk van het geval kan sinds inkomsten vanaf 2024 ook een jaarlijkse groepering mogelijk zijn.

Waarom fiscaal advies belangrijk is

De belasting voor niet-ingezetenen lijkt op het eerste gezicht formeel, maar is in de praktijk foutgevoelig. Veelvoorkomende risicopunten zijn een verkeerde woonplaats, over het hoofd gezien eigen gebruik, een verkeerde kadastrale waarde, niet gesplitste verhuur- en eigengebruiksdagen, ontbrekende bewijsstukken voor kostenaftrek, een verkeerd belastingtarief of te late indiening.

Advies is ook belangrijk omdat de Spaanse aangifte samenwerkt met het thuisland. Bij de verkoop van een woning door niet-ingezetenen houdt de koper bovendien in principe 3% van de aankoopprijs in als vooruitbetaling op de Spaanse belasting en draagt deze af via Modelo 211.