Residencia en fiscale woonplaats op Mallorca

Wie een woning op Mallorca koopt of langere tijd op het eiland verblijft, komt al snel termen tegen als NIE, residencia, empadronamiento en fiscale woonplaats. Deze termen worden in het dagelijks gebruik vaak door elkaar gehaald, maar betekenen verschillende dingen. Vooral internationale kopers moeten ze goed uit elkaar houden, omdat verblijfsrecht, registratierecht en belastingrecht hun eigen regels hebben.

Residencia is niet automatisch fiscale woonplaats

Residencia beschrijft in het praktische taalgebruik meestal het recht of de registratie om langer in Spanje te verblijven. Fiscale woonplaats bepaalt daarentegen of Spanje het wereldwijde inkomen van een persoon kan belasten. Beide kunnen samenvallen, maar dat hoeft niet in elk individueel geval automatisch zo te zijn.

Ook de NIE is geen verblijfstitel. Het is een identificatienummer voor buitenlanders, dat nodig is voor de koopovereenkomst, notaris, kadaster, belastingen, bank, nutsbedrijven en veel administratieve handelingen. Een NIE betekent noch dat iemand in Spanje mag wonen, noch dat hij daar fiscaal woonachtig is.

EU-burgers, EER-burgers en Zwitsers

EU-, EER- en Zwitserse burgers kunnen zich in principe vrij in Spanje bewegen. Wie langer dan drie maanden in Spanje wil blijven, moet zich laten inschrijven in het Registro Central de Extranjeros en ontvangt een certificado de registro de ciudadano de la Unión. Afhankelijk van de situatie zijn bewijzen van werk, zelfstandigheid, voldoende middelen en ziektekostenverzekering vereist.

Het empadronamiento is de inschrijving in het gemeentelijke bevolkingsregister. Het is voor veel praktische zaken nuttig of vereist, zoals school, gezondheidszorg, lokale bewijzen, bepaalde DGT-onderwerpen of gemeentezaken. Het is echter geen vervanging voor de EU-registratie en bepaalt niet op zichzelf de fiscale woonplaats.

Niet-EU-kopers

Niet-EU-onderdanen kunnen onroerend goed in Spanje verwerven, maar hebben voor langere verblijven een passende verblijfsstatus nodig. Kort verblijf in de Schengenruimte is doorgaans beperkt tot 90 dagen binnen 180 dagen, tenzij er een andere titel bestaat. Wie permanent wil wonen, werken, als gepensioneerde wil leven of familieleden wil laten overkomen, heeft een geschikte vergunning nodig, zoals een niet-werkzame residencia, een titel voor internationaal werken op afstand, werk, zelfstandigheid of familiestatus.

De aankoop van onroerend goed zelf biedt sinds het einde van de Golden Visa geen eigen verblijfsweg meer. Een woning kan praktisch als woonadres of bewijs in procedures relevant zijn, maar vervangt niet de wettelijke vereisten van de betreffende verblijfstitel.

183-dagenregel en middelpunt van levensbelangen

Volgens de Spaanse inkomstenbelastingwet wordt een natuurlijk persoon in principe als fiscaal in Spanje woonachtig beschouwd als hij zich meer dan 183 dagen gedurende het kalenderjaar in Spanje ophoudt. Tijdelijke afwezigheden kunnen worden meegeteld, tenzij fiscale woonplaats in een andere staat wordt aangetoond.

De 183 dagen zijn echter niet het enige criterium. Een persoon kan ook als woonachtig worden beschouwd als het middelpunt of de basis van zijn economische activiteiten of belangen zich direct of indirect in Spanje bevindt. Bovendien bestaat er een weerlegbaar vermoeden als de niet gescheiden levende echtgenoot en minderjarige afhankelijke kinderen gewoonlijk in Spanje wonen.

Het Spaanse belastingjaar is het kalenderjaar. Bepalend is daarom niet alleen de individuele reis, maar de totale situatie van 1 januari tot en met 31 december: feitelijke aanwezigheid, woongebruik, gezin, werk, economische belangen, schoolbezoek van kinderen, ziektekostenverzekering, bank- en contractstructuur en bewijzen in het land van herkomst.

Belastingverdragen en vermogensaangiften

Wanneer twee staten een persoon als fiscaal woonachtig zouden kunnen beschouwen, beslist niet automatisch de sterkste wens van de belastingplichtige, maar de tie-breaker-regels van het toepasselijke belastingverdrag: vaste woonstede, middelpunt van levensbelangen, gewone verblijfplaats, nationaliteit en eventueel overlegprocedure. Daarom is een grensoverschrijdende fiscale analyse bijzonder belangrijk voordat gezin, thuiswerk, pensioenontvangst of ondernemingsstructuur worden verplaatst.

Spaanse fiscale ingezetenen moeten onder omstandigheden buitenlandse vermogensbestanddelen aangeven, bijvoorbeeld via Modelo 720. Deze verplichtingen zijn complex en kunnen ook bankrekeningen, effectendepots, onroerend goed of bepaalde verzekeringen in het buitenland betreffen. De aangifteplicht betekent niet automatisch een extra belasting, maar ontbrekende of onjuiste meldingen kunnen problematisch worden.

Wanneer advies onmisbaar is

Advies is vooral belangrijk wanneer verblijven dicht bij 183 dagen liggen, er meerdere woningen zijn, een echtgenoot of kinderen op Mallorca wonen, er op afstand wordt gewerkt, er sprake is van ondernemingsaandelen, trusts, stichtingen, buitenlandse depots, pensioenen, verhuur van onroerend goed of hoge vermogenswaarden. Ook het tijdstip van de verhuizing kan fiscaal relevant zijn, bijvoorbeeld bij vertrekbelasting in het land van herkomst of bij een geplande verkoop van effecten of een onderneming.

De praktische aanbeveling luidt: verblijfsrecht, fiscale woonplaats en vastgoedstructuur vóór de verhuizing gezamenlijk plannen. Een woning op Mallorca kan een prachtig middelpunt van levensbelangen zijn, maar juist daarom moet deze niet pas achteraf in een internationale fiscale en verblijfslogica worden ingepast.